isyan I
insan
kendi sesiyle šlŸr
ve kendi nefesiyle
arzunun bittiÛi yerde nefret baßlar
nefret bu et yİÛİnİnİ diri tutar
nefret kaldİÛİ yeri daima hatİrlar
nefret aßkla baßlar
nefret kanİ hep yedeÛinde saklar
nefret ya resulallah bana oÛalan bir nefret medet
insan
kendi hevesiyle olur
ve kendi esamisiyle
isyan
tanrİm yedi katİnda anlar alsİn
kulaklarİmdan kanlar İnlasİn
arzumu bİraktİm cŸmle mahlkat bana hİrsla baksİn
isyan
tanrİm nefretimi daim kİl šfkemi kesin
gšzlerimden cerahat aksİn
dirimden kalktİm kendimi šle bİrakma sİrasİndayİm
isyan
tanrİm beni acİyla İslah et tutku sesimi kessin
aÛzİmdan tŸkŸrŸkler saİlsİn
yalnİz kaldİm bedenimi sevme rİzasİndayİm
İrzİna geerken topraÛİn
dšrt yanda İnlayan mŸziÛi tanİmİyorum
bu kalabalİktan ßiddetle nefret ediyorum
kitaplarİ kapattİm artİk okunacak tek cŸmleye inanmİyorum
yalanlardan yŸzlerden bedenlerden aßktan ve arzudan
ve šlŸmŸne denilen sevdalardan
mektuplardan fotoÛraflardan gšzyaßlarİndan ve anİlardan
birlikte biriktirdiÛimiz hatİralardan
bu sŸrekli siyah giyen kalabalİktan
bu irkin İrkİmdan
bu yazmaktan ve okumaktan nasibini alamamİß insan mŸsveddelerinden
bu kara kuru adamlardan
bu acİyla bŸyŸyen zavallİ gŸrhtan
adİnla baßladİm sana sİÛİndİm koru ve kolla beni
amin.
enderemiroÛlu
ßiirler anasayfa |